SCOTTIE SCOTTIE SCOTTIE OY OY OY

20/05/2019 – 28/05/2019

Een blogpost die nooit gepubliceerd werd… Maar waar zo’n mooie herinnering aan vasthangen, dat ik niet anders kan, dan ze toch nog te posten.

Voor ik terug huiswaarts keerde van mijn erasmus avontuur stond er nog een vrij grote rondreis gepland naar Schotland. We namen de trein van Worcester – Birmingham en Birmingham – Edinburgh. De treinrit duurde toch wel een dikke 5 uur, maar toch vloog het ongelofelijk snel voorbij.

Edinburgh

Aangekomen in Edinburgh gingen we op zoek naar ons verblijf. Wat niet zo simpel bleek te zijn, omdat er in Edinburgh vaak straten boven elkaar liggen, waardoor we Google Maps soms wat verkeerd hadden begrepen. We hadden een ruime kamer voor 4 personen. Zo’n 15 minuutjes van het station met de bus. De eerste dag wandelden we vooral door het centrum en langs Edinburgh Castle.

Op dag 2 wandelden we Carlton Hill op, waar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. In de namiddag namen we een bus richting het water. Volgens Google was dit een ‘iconische plaats’, maar dat viel toch enorm tegen, dus terug naar het centrum, waar we nog wat door de gezellige straatjes liepen en op zoek gingen naar een lekker avondmaal.

We deden ook enkele musea en toeristische attracties. Edinburgh is de plaats waar J.K. Rowling het eerste Harry Potter-boek geschreven zou hebben. Het kleine koffiehuisje dat hier graag mee uitpakt krioelde van de toeristen. We zijn hier snel voorbij gewandeld. We bezochten het National Museum of Scotland en Greyfriars Kirkyard, een begraafplaats waar J.K. Rowling inspiratie haalde voor de personages in Harry Potter. We sloten Edinburgh af met een avond in een schotse pub met Crabbbies (gember bier) en op de achtergrond schotse muzikanten die folkliedjes brachten die begeleid werden op fiddle en gitaar.

Aberdeen

Na Edinburgh stapten we op een trein richting Aberdeen. Aberdeen viel een beetje tegen, vooral omdat we er meer van verwacht hadden. Een stad met grote stenen gebouwen, heel grijs en alles behalve gezellig. Toch kwamen we enkele leuke plekjes tegen. We maakten er wel het beste van. We verbleven in een mooi en groot appartement, de Italiaanse meisjes maakten verse pasta voor ons klaar en we maakten er een echte Italian Night van.

Stonehaven

De volgende dag namen we de trein naar het prachtige Stonehaven. Stonehaven is een klein dorpje aan de kust, dat zo’n 20 minuutjes van Aberdeen ligt. Het was er heel rustig en best gezellig. Maar we kwamen niet naar Stonehaven voor de stad, wel voor de natuur. Vanaf de kust kan je een wandeling volgen langs de kliffen, met als eindpunt het prachtige Dunnottar Castle. Dunnottar Castle is een kasteel – of toch wat er van overgebleven is – op een grote klif. Zowel de wandeling, het uitzicht als het kasteel waren echt de moeite en zeker een van de hoogtepunten van onze reis door Schotland.

De lekkerste fish & chips! (Stonehaven)

Ik ben geen grote fan van fish & chips. Vettige vis en meestal platte frieten, maar voor we aan onze cliff walk begonnen kwamen we een vriendelijk koppel tegen die ons zeiden dat we echt langs een befaamde fish & chips tent moesten langsgaan ‘The Bay Fish & Chips‘ en ze hadden gelijk. Ongelofelijk lekker! Krokante frietjes, verse vis,… Perfect na een stevige wandeling!

Inverness

Van Aberdeen namen we een trein tot Inverness, waar we na het droppen van onze bagage, meteen een bus namen naar het misschien wel populairste plekje van Schotland: Loch Ness.

Loch Ness

De busrit was mooi, maar dit was de eerste keer dat ik het jammer vond om zo vast te hangen aan het openbaar vervoer. Het meer is zo groot en omringd door toerisme dat we niet anders konden dan een busrit te boeken waarbij we een kasteel moesten bezoeken met een vrij duur inkomkaartje om Loch Ness van dichtbij te kunnen zien. Het kasteel was minder indrukwekkend dan alle andere kastelen die we gezien hebben in Schotland, maar Loch Ness maakte veel goed. We hebben onze tijd dan ook nuttig bestaat en zijn actief op zoek gegaan naar Nessie. Helaas, hebben ook wij, geen monster gevonden…

We hadden maar 1 dag in Inverness. Dus terug in de stad gingen we nog even rond het centrum. Er is niet super veel te zien, maar we werden wel opnieuw beloond met een mooi uitzicht!

Glenfinnen Viaduct – Fort William

De volgende dag moesten we al vroeg de trein op, want voor we op onze eindbestemming aankwamen, namen we nog een korte tussenstop in Fort William om een van de dingen te gaan bezoeken waar ik enorm naar uit keek: Het Glenfinnen Viaduct.
Het regende, er was veel mist en er waren enorme vertragingen bij Scotrail. Het was bang afwachten of we nog wel op tijd aan het viaduct gingen geraken én op tijd terug gingen zijn in Fort William om onze bus te halen naar Oban. Gelukkig werd ons geduld beloond en kwam er tóch nog een trein aan die ons naar Glenfinnan bracht. Van het station moesten we nog een 30-tal minuutjes stappen tot we aan het viaduct waren. Door de mist en de regen werd de omgeving alleen nog mooier! Al vrees ik, dat de rest van mijn gezelschap, iets minder genoten heeft van de wandeling met hun sneakers en niet-waterdichte jassen…
Zelfs met vertraging en een vrij glibberig pad, waren we nog te vroeg om het ‘spektakel’ van de dag mee te maken. De Jacobite Train voorbij zien rijden! Of beter gekend als de stoomtrein waar Harry Potter mee naar Hogwarts rijdt. Dit is de plek waar Harry en Ron met de blauwe auto rondvliegen om nog op tijd in Hogwarts te geraken. Het was écht idyllisch mooi! Terug in het station dronken we nog een warme chocomelk in een oude Jacobite in afwachting op onze trein. We kwamen nét op tijd weer aan in Fort William om op de bus te springen richting Oban.

Oban

Oban is een vissersdorp in het westen van Schotland en is een iets minder gekende plek in Schotland, maar bij Whisky liefhebbers misschien wel gekend voor de Oban Whisky. We verbleven in een hotel boven een pub. Het was er oud, stoffig en zeker niet het meest luxueuze verblijf van onze trip, maar het had wel iets en eigenlijk was het er best gezellig. We aten samen pizza en gingen vroeg slapen.

Ferrera island (Oban)

In Oban zelf is niet heel veel te zien, maar vanaf het water, zie je verschillende eilanden liggen. Met een overzetbootje bezochten we de volgende dag Ferrare Island. Een eiland waar je op een halve dag helemaal rond kan wandelen. Er wonen niet meer dan 40 inwoners en er is maar 1 theehuisje waar je kan opwarmen en naar het toilet kon gaan. Het was er echt zo prachtig en rustig!

Omdat het te ver was om in een keer terug in Worcester te geraken, namen we in Oban de trein naar Edinburgh, waar we de volgende dag een trein namen naar Worcester. Hier nam ik afscheid van Eleonora en Malin. Ik bleef nog een nachtje slapen bij Chiara (waar ook de rest van mijn bagage stond), om ook de volgende dag van haar afscheid te moeten nemen. Ik gaf Chiara nog een dikke knuffel en sprong op de trein richting Londen met een zelfverzekerd gevoel dat het geen vaarwel was voor Worcester en alle vrienden die ik hier gemaakt heb, maar tot ziens!

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Berten.X schreef:

    Mooi verslag, heel mooie foto’s en plezant om te lezen.

    Like

  2. Schotland is inderdaad een prachtig land, Lore. Ik heb er ooit in een vorig leven ook een paar dagen rondgezworven. Wat ik me afvraag: wie waren de vrienden met wie je op reis bent geweest en botsten de karakters nooit?

    Like

    1. Mijn reisgenootjes waren allemaal erasmusstudenten. 2 uit Italië en eentje uit Zweden. We hebben elkaar tijdens de laatste maanden in Worcester goed leren kennen, dus het klikte wel goed. Natuurlijk zijn er soms meningsverschillen, maar al bij al kwamen en komen we (nog steeds) heel goed overeen!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s